لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

در این تحقیق تاثیر افزودن پنیر سفید در دامنه 0 تا 30 درصد و تری سدیم سیترات در دامنه 0 تا 2 درصد به فرمول، بر ویژگی های شیمیایی و رفتاری پنیر پیتزای پروسس مورد بررسی قرار گرفت. افزودن پنیر سفید به کاهش معنی دار (P≤0.05) pH و پروتئین و افزایش معنی دار (P≤0.05) چربی و نمک منجر شد. افزودن تری سدیم سیترات موجب شد pH و چربی محصول افزایش و رطوبت کاهش یابد. تاثیر اجزای مخلوط بر درجه ذوب پنیر پیتزای پروسس معنی دار (P≤0.05) بود. با این وجود در ارتباط با نسبت اجزای مخلوط روند خاصی مشاهده نشد. میزان روغن آزاد تحت تاثیر نسبت تری سدیم سیترات در مخلوط قرار گرفت به طوری که با افزایش نمک ذوب، از میزان روغن آزاد کاسته شد. طول کش محصول با افزایش میزان پنیر سفید کاهش یافت. مقایسه داده های حاصل از طول کش، از وجود همبستگی معنی دار (P≤0.001) با ضریب همبستگی پیرسون 0.906 بین آزمون چنگال و آزمون حلقه و گلوله حکایت داشت. لزوم استفاده از تری سدیم سیترات به عنوان نمک ذوب، جهت تولید توده ای یکنواخت با قابلیت ایجاد ورقه ای صاف و یکدست بدون ایجاد شکستگی به اثبات رسید. بررسی آماری نتایج با طرح آزمایشی مخلوط نشان داد بهترین پنیر پیتزای پروسس زمانی تولید می شود که فرمول آن حاوی 90 درصد پایه، 8.6 درصد پنیر سفید و 1.4 درصد تری سدیم سیترات باشد. در این پژوهش، دو روش اندازه گیری که حاصل اصلاح و بهبود روش های پیشین بود، جهت مطالعه خواص فیزیکی پنیر پیتزا مورد استفاده قرار گرفت.

طراحی سازه ها بر اساس مبانی علمی و مقاومت مصالح یکی از جامع ترین روش ها در کلیه زمینه های مهندسی محسوب می شود. از ویژگی های این گونه روش ها آنست که بر مبنای آزمایش های مناسب یکی از شاخصهای مقاومت مصالح نظیر کرنش، تنش یا انرژی به عنوان معیار سنجش وضعیت سازه برگزیده می شود. در این مقاله از آزمایش سه محوری و معیار گسیختگی موهر - کولمب برای ارزیابی مشخصات فنی مخلوط بتن آسفالتی استفاده شده است. علاوه بر آن در این مقاله رابطه ای برای تعیین مقاومت باربری مخلوط بتن آسفالتی پیشنهاد شده است که در آن شرایط بار گذاری، نیروی برشی در فصل مشترک تایر و سطح راه، چسبندگی بین لایه آسفالتی و لایه زیر آن و همچنین پارامترهای مقاومتی مخلوط بتن آسفالتی لحاظ شده است. برای به دست آوردن این معادله فرض شده است که لایه های اساس و زیر اساس تحت اثر بارهای وارده دارای ضخامت و مقاومت برشی کافی هستند.

مارمالاد یک محصول فرآوری شده از برخی اندام های گیاهی نظیر میوه، گل، پوست میوه و غده می باشد که در آن قطعات گیاهی مورد استفاده کوچک بوده و به خوبی همگن شده اند. در تهیه مارمالاد از شکر به عنوان شیرین کننده استفاده می شود. در این پژوهش استفاده از شیره خرما به عنوان جایگزین بخشی از ساکارز مورد استفاده در فرمولاسیون مارمالاد مورد مطالعه قرار گرفت. از طرح مخلوط محدود شده برای رسیدن به فرمولاسیون بهینه و بررسی اثر ترکیبات مورد مطالعه بر خواص مارمالاد تولیدی استفاده شد. مواد مورد استفاده در فرمولاسیون، پوره آلو (% 65-35)، شربت نبات (% 65-0) و شیره خرما (% 65-0) بودند. تعداد 10 فرمول بر اساس طرح مخلوط محدود شده تولید شد و خواص فیزیکی، شیمیایی و ارزیابی حسی آنها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد پوره آلو بیشترین اثر را بر افزایش ویسکوزیته و اسیدیته کل مارمالاد داشت، در حالی که مواد جامد محلول کل با افزایش میزان پوره آلو در فرمولاسیون کاهش یافتند. شاخص L* نمونه ها با افزایش شیره خرما و پوره آلو کاهش یافت و قرمزی مارمالاد با افزایش پوره آلو افزایش پیدا نمود. ارزیابی حسی فرمولاسیون های تولید شده نشان داد افزایش پوره آلو سبب بالا رفتن امتیاز قوام، مالش پذیری، رنگ و پذیرش کلی شد، در حالی که شیرینی و عطر و طعم، بیشتر تحت تاثیر افزایش میزان شیره خرما قرار گرفت. شرایط بهینه فرمولاسیون نیز در نسبت های % 58 پوره آلو، % 12 شربت نبات و % 30 شیره خرما به دست آمد و در فرمول بهینه میزان اسیدیته کل، ترکیبات فنولی کل و ویسکوزیته مارمالاد در دمای ° C 20 به ترتیب برابر با 07/2 گرم اسید سیتریک بر 100 گرم، 4/112 میلی گرم اسید گالیک بر 100 گرم و 3961 سانتی پواز بودند.

کدو حلوایی به دلیل داشتن غنی ترین ریزمغذی ها و مقادیر بالای 30 درصد کاروتنوئید از بروز تمام انواع سرطان ها پیشگیری می کند. با توجه به ارزش تغذیه ای بالا و مصرف کم آن در جامعه، هدف اصلی در این تحقیق بهینه سازی فرمولاسیون یک دسر غیرلبنی جدید بر پایه کدو حلوایی است که از هیدروکلوئیدها (صمغ فارسی، زانتان و کربوکسی متیل سلولز) در فرمولاسیون دسر استفاده شد. به منظور تعیین تیمارهای دسر، از طرح مخلوط و نرم افزار Design Exprt نسخه 11 برای سه ترکیب صمغ فارسی (5/0-0 درصد)، صمغ زانتان (5/0-0 درصد) و کربوکسی متیل سلولز (5/0-0 درصد) استفاده گردید. پس از تهیه دسر، آزمونهای فیزیکو شیمیایی (رطوبت، آب اندازی، aw، رنگ سنجی) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که هر چه رطوبت و فعالیت آبی و سرعت آب اندازی دسر کدو حلوایی کمتر باشد مطلوب تر است که با کاهش زانتان و کاهش CMC و افزایش صمغ فارسی مقدار رطوبت و فعالیت آبی و سرعت آب اندازی کمتری حاصل شد، با توجه به اینکه هر چه اندیس b* دسر کدو حلوایی بیشتر باشد مطلوب-تر است با افزایش زانتان و افزایش CMCو کاهش صمغ فارسی مقدار اندیس a*بیشتر و با کاهش زانتان و افزایش CMC و کاهش صمغ فارسی مقداراندیس b* بیشتر شد.

طراحی مخلوط محدود شده در طراحی فرمولاسیون آمیزه NBR برای رسیدن به یک سختی بهینه به کار برده شده. 15 ترکیب فراوری از 29 نقطه انتخاب شد و نسبت های تغییر 4 فاکتور متغیر دوده، گوگرد، شتاب دهنده MBTS و آنتی اکسیدانت را بررسی و بقیه فاکتورها ثابت نگه داشته شدند. ضرایب مهم مدل برحسب اثرهای خطی و درجه دو اجزا متغیر آمیزه NBR شرح داده شدند. بر اساس نمودارهای سه بعدی سطح، کانتور و نمودارهایTRACE ، مشاهده شد که شتاب دهنده MBTS یک اثر منفی قوی روی سختی دارد در حالی که گوگرد یک اثر مثبت قوی دارد. دوده و آنتی اکسیدانت نیز اثر منفی قوی و متوسط روی سختی دارند. مدل مذکور یک ترکیب فرآوری با یک سختی بهینه پیش بینی کرد (سختی 54.07، 52.3=A، 1.5467=B، 91.9733=C و2.96=D ). مشاهده شد که اختلاف معنی داری بین نتایج حاصل از آزمایشگاه و مدل وجود ندارد.

کاهش حجم خمیر سیمان در بتن خود متراکم علاوه بر کاهش هزینه ساخت، در بهبود بسیاری از خواص دوامی آن نیز نقش بسزایی دارد. در این مقاله روش جدید طراحی مخلوط بتن خود متراکم ارائه شده است که علاوه بر کاهش حجم خمیر سیمان لازم نسبت به سایر روشها و پیرو آن کاهش هزینه ساخت، به دلیل ایجاد روند اصلاح سیستماتیک مخلوط، زمان دستیابی به مخلوط مطلوب را کاهش می دهد. نتایج این تحقیق نشان داد که حداقل حجم خمیر سیمان لازم در بتن خود متراکم، به مقدار زیادی وابسته به دانه بندی سنگدانه ها و همچنین ترکیب خمیر سیمان است. همچنین در بتن خود متراکم ممکن است کمترین حجم خمیر سیمان لازم در ترکیبی از سنگدانه ها استفاده شود که بیشترین جرم حجمی انباشته را نداشته است.

In this paper, recommended spiral passive micromixer was designed and simulated. spiral design has the potential to create and strengthen the centrifugal force and the secondary flow. A series of simulations were carried out to evaluate the effects of channel width, channel depth, the gap between loops, and flowrate on the micromixer performance. These features impact the contact area of the two fluids and ultimately lead to an increment in the quality of the mixture. In this study, for the flow rate of 25 μl/min and molecular diffusion coefficient of 1×10-10 m2/s, mixing efficiency of more than 90% is achieved after 30 (approximately one-third of the total channel length). Finally, the optimized design fabricated using proposed 3D printing method.

یکی از روش های معمول برای کنترل حرکت ماسه های روان و کنترل گرد و غبار های حاصله، مالچ پاشی بر سطح آن ها است. با وجود استفاده های مکرر از مالچ های نفتی، به دلیل هزینه های بسیار سنگین و مشکلات زیست محیطی، پژوهش-ها و تلاش ها برای تولید مالچ های جدید سازگار با محیط زیست رو به افزایش است. در این تحقیق، از نسبت های مختلف سیمان، آهک، ماسه بادی و سرباره فولاد به عنوان مالچ سیمانی-سرباره ای برای تثبیت نمونه های ماسه زارهای منطقة رباط کریم استفاده شده است. استفاده از سرباره فولاد به دلیل مزیت های زیست محیطی حذف پسماند و خاصیت پوزلانی آن برای جایگزینی به جای قسمتی از سیمان می باشد. برای یافتن اختلاط بهینه و کاهش نمونه های آزمایشگاهی از روش طراحی آزمایش مخلوط استفاده شد و تأثیر درصد مختلف مواد تشکیل دهنده بر مقاومت برشی، فشاری، ضربه ای و درصد رطوبت تیمارهای مالچ سیمانی-سرباره ای بررسی شد. نتایج نشان می دهد که افزودن سرباره باعث افزایش مقاومت فشاری و برشی و همچنین قابلیت نگهداری رطوبت در مالچ ترکیبی جدید می شود. درنهایت با توسعة مدل ریاضی نتایج آزمایش ها، شش حالت مختلف برای بهینه سازی ترکیب مالچ سیمانی-سرباره ای در نظر گرفته شد، که تیمار 731/68% ماسه، 27% سیمان، 979/2% سرباره فولاد و 3/1% آهک، بهترین ترکیب با در نظر گرفتن تمامی شاخص ها به دست آمد. برای اعتبارسنجی نتایج بدست آمده از مدل ریاضی شش ترکیب بهینه مجدداً ساخته شده و آزمایش ها مجدداً بر روی آن ها صورت گرفته که نتایج بدست آمده حاکی از هم خوانی قابل قبول بین مقادیر پیش بینی شده و آزمایش شده می باشد.